2026an, Estatu Batuetako segurtasun nazionalerako mehatxu «ezohiko eta ezohikoa» izatea leporatu zioten Kubari, baita erakunde terroristak hartzea eta arma erasokorrak eskuratzea ere, inolako frogarik aurkeztu gabe. Duela 30 urteko gertaera bat ere berpiztu eta manipulatu zen, Raúl Castro Ruz jeneralaren aurkako inputazio penal bat egiteko.
Duela 67 urtetik Estatu Batuek etengabe egiten duten sabotaje ekonomikoari, edozein erregairen inportazioen blokeo osoa eta hirugarren herrialdeetako enpresek uhartean dituzten negozioak uzteko presioa gehitu behar zaizkio. Horrela, Kubatik airelineak, ontzi-konpainiak eta hotelak kudeatzen dituzten enpresak atera dira, besteak beste. Kubako herriaren eta gobernuaren aurkako gezurren eta mehatxu mediatikoen fabrikazioa ere areagotu egin da. Kubak petrolio-ontzi bakarra jaso du sei hilabetean, eta ezin du finantza-transakziorik egin.
Hesi ekonomiko eta energetikoa gerra-arma gisa erabiltzeak herritarrentzat dakarren kostu humanitarioagatik, Estatu Batuetako gobernuak Kubaren aurka hartutako neurriek genozidioaren ezaugarriak dituzte. Hala ere, gorroto antikubanoaren sustatzaileek, Marco Rubio buru dutela, presio egiten dute Trumpek eraso militar bat onar dezan, adin guztietako kubatar eta kubatarren bereizi gabeko heriotza eta estatubatuarren bizitzaren galera ekarriko lukeena. Ezin izan dugu Gazako genozidioa geldiarazi, ez dugu beste Gaza bat nahi Latinoamerikan.
Kubaren aurkako eraso batek Estatu Batuetako sektore faxisten erabateko zigorgabetasuna sendotuko luke, eta indar militarraren erabilera metodo errepikakorra bihurtuko luke gainerako nazioekiko tratuan. Etengabeko mehatxuzko etorkizuna irekiko luke herrientzat. Kubak erakusten du irmotasunak independentzia eta subiranotasuna balia ditzakeela inperialismoaren aurrean, eta horren adibide da autodeterminazio-bide bat gai dela gure herriei hezkuntza, osasuna, kultura eta kirola eskubide gisa bermatzeko.
Kubatar belaunaldi askok mila modutan borrokatu dute beren proiektua zutik mantentzeko, nazioartean aintzatetsitako emaitza positiboekin. Kubako herriak gaur egun bizi duen mehatxuak ondare hori suntsitu nahi du eta bere etorkizuna menekotasunera eta basailutzara murriztu. Kubako prozesua hainbat alderditan hobetu daitekeen arren, biztanleei bakarrik dagokie aurrerantzean jarraitu beharreko bidea zehaztea.
Ahotsa altxatu eta munduko gobernuei dei egiten diegu nazioarteko legeak balia ditzaten, Kubak erregaia eskuratzeko eskubidea berreskura dezan, eta bere herritarren beharrak asetzeko behar dituen produktu guztiak berreskura ditzan, merkataritzaren eta munduko lankidetzaren bidez.
Ez gara izango faxismoa Kubako herriari gailentzea ahalbidetzen duen belaunaldia. Garaiz gabiltza gure ekimen guztiak Kubaren alde egiteko, garaia da herri anaia hori babesteko, munduari hainbesteko elkartasuna eman baitio, eta muga bat jartzeko, Jose Martik esan zuen bezala, «mespretxatzen gaituen iparralde nahasi eta basati horri».




Deja un comentario