BORRERUAK BADITU MILAKA AURPEGI / KONTRAINFO ANTIFA (Euskal Herria)

Gedar Langile Kazetaren testua

Italiako Hezkuntza eta Merezimendu Ministerioak, Giuseppe Valditarak zuzentzen duenak, «Indikazio Nazional» berri batzuk bidali dizkie bigarren hezkuntzako ikastetxeei, filosofia arloari dagokionez. Jarraibide horietan sartzen da Karl Marx autore nagusien zerrendatik kanpo uztea, esplizituki. Ministerioak zuzenean izendatutako aditu-batzorde batek diseinatu du erreforma, eta marxismo italiarraren erreferentea den Antonio Gramsci ere hezkuntza-programetatik desagerrarazi du. Haren aipamenaren ordez, «neoidealismo croziano [Croce] eta gentilianoaren [Gentile]» ikuspegia lehenetsi dute. Massimo Cacciari filosofoa buru dela, 60 bat akademikok eta unibertsitate-irakaslek salatu dute jarraibide berrietako bazterketa hori ez dela ausazkoa, eta Italiako Gobernuak «eskuineko hegemonia kultural» berri bat inposatzeko egindako ahaleginari erantzuten diola.

Curriculum-diseinu berriak izugarri murrizten du pentsamendu politiko modernoaren garrantzia. Ministerioaren jarraibide berriek Hobbes, Locke eta Rousseauren artean «gutxienez bat» aukeratzera behartzen dituzte irakasleak, egungo arrazionaltasun politikoari forma eman zioten aukera desberdinak modu integralean ulertzea eragotziz ikasleei. Era berean, arrazionalismoaren eta idealismo alemaniarraren (Spinoza, Leibniz, Fichte eta Schelling) funtsezko figura batzuk baztertzen ditu neurriak, eta Immanuel Kanten ikerketa «kritikaren ideia» generiko batera mugatzen du, bere dimentsio moral eta historiko-politikoak kenduta. Manifestuaren sinatzaileen ustez, emaitza «benetako hondamendia» eta «pozoitutako albondiga» bat dira, belaunaldi berriei «munduaren konplexutasuna ulertzeko beharrezko tresnak emateko gai ez den» prestakuntza bat ezarriz.

Marxismoaren aipamen bakarrak, Frankfurteko Eskolaren bitartez

Berrikuspenaz arduratu den batzordeko presidenteak, Loredana Perlak, neurria defendatu du Ansa agentziaren aurrean, argudiatuz aipatutako izenak «adibide ez-lotesleak» baino ez direla eta, Marx agertzen ez bada ere, horri lotutako «mugimenduak eta korronteak» aipatzen direla. Hala ere, testuen errealitateak erakusten du marxismoa modu marjinalean baino ez dela aipatzen eta Frankfurteko Eskolari lotuta soilik agertzen dela azken urteko programan, kritikoek seinalatzen duten bezala. Unibertsitate-irakasleek, hala, «XIX. mendeko filosofia italiar generiko» bat sustatzeko arriskuaz ohartarazi dute.

Croce eta Gentile Gramsciren interpretaziorik gabe azaltzea

Gramsciren purga bereziki teknikoa da bere aplikazioan, Ministerioak Benedetto Croce eta Giovanni Gentile aztertzea proposatzen baitu (azken hori pentsamendu faxistari lotua dago), «Gramscik haiei buruz egindako kritikatik kanpo». Alderdi Demokratikoko Cecilia d ‘Elia senatariaren ustez, «agerikoa da hegemonia kulturalean eragiteko saiakera, aukera diskrezionalen bidez». Erreformak «gaikako modalitate» bat ere badakar, adituen arabera «enkoadraketa historiko-kritikoa lausotzea» eta «filosofiaren sakontasun kritikoa neutralizatzea» bilatzen duena, azaletik landutako gaurkotasuneko gaiak lehenetsiz eta XIX. eta XX. mendeko azterketa zorrotza sakrifikatuz.

Maniobra instituzional hori, dena den, Italiako hezkuntza-sistema publikoan analisirako klase-tresnak desegiteko testuinguru zabalago batean kokatzen da. Curriculumaren oinarri materialista ezabatzean, Valditararen gobernuak kendu egiten dizkie langile-klaseko seme-alabei egitura sozialean duten posizioa ulertzeko beharrezkoak diren kontzeptu-kategoriak. Aipatutako adierazpen kritikoaren sinatzaileek (Stefano Azzarà, Luca Basso eta Fabio Frosini, besteak beste) eskatu dute bertan behera utz ditzatela jarraibide berriak, eta galdegin dute eskola eta unibertsitate munduko eragile guztiak barne hartuko dituen eztabaida «benetan demokratikoa» ireki dadila, gazteen prestakuntza intelektuala ahultzeko proiektu bateratutzat jotzen dutenaren aurka.