«Elkartasuna herrien samurtasuna da»; duela hamarkada batzuk iraultzaile kontsekuente batek esandako esaldia da, eta garai hartako erakunde iraultzaileen eta herri-mugimenduen aldarrikapen bihurtu zen.

Elkartasunaren berezko indarra hain da handia, ezen egiten denetik era askotara erreprimitu baitute kapitalak eta haren kudeatzaileek, eta ondorio larriak ekartzen dizkie praktikan jartzen zutenei: isunak, jipoiak, torturak, espetxea… Baina hamarkadak daramatzagu elkartasuna praktikara eramatearen ondorioak pairatzen. Urte asko eman zituen gerra psikologikoa jasaten, kapitalek bere baitako gizarteei egindako gerra kognitibo horren barruan, mundu mailako langile-klaseari zuzendutakoa ez aipatzearren.

Horren guztiaren emaitza da egungo egoera. Eta bai, esan daiteke estrategia kapitalistak lehen bezain presente zegoena lokartzea lortu duela, presente zegoena bezain nabarmena, elkartasuna.

María José Baños-ek, 61 urteko preso antifaxistak, 35 urte inguruko espetxe-zigorra du bizkarrean, eta gaur egun Murtzia II espetxean dago. Gaixotasun larria du, eta, egindako eskaerak gorabehera, medikuaren laguntzarik gabe bizi da. Gainera, bere osasun-egoerarekin bateragarriak ez diren bizi-baldintzak jasaten ditu espetxean.

Hainbat preso antifaxista baraualdiak egiten hasi dira Maria Joseren egoera salatzeko eta pairatzen duen gaixotasunaren kudeaketan tratu duina eskatzeko. Beste preso batzuek bat egiten dugu borroka ekimen honekin klase elkartasunetik.

Jakinarazpen labur honen bidez, dei xume bat egin nahi diet langile-klaseari eta, bereziki, erakunde iraultzaileei, klasekoei eta, oro har, herri-mugimenduari, bakoitzak egoki irizten dion moduan, Maria Joseren egoeraren salaketa hedatzen lagun dezaten eta, horrela, bere egoerarekiko elkartasuna egin dezaten, estatu faxistari tratu duina emateko borrokan parte hartzeaz gain.

2026ko martxoaren 25a

Deja un comentario

Tendencias